Loading

Article

صبح ایرانی ، مجله نشاط و سرگرمی

آموزش متغیرها در جاوا

جاوا - متغیرها

 

یک گام جلوتر...! (قسمت اول - متغیرها)

چیزهایی که قبل از شروع برنامه نویسی جاوا باید بدانیم!

 

از آنجایی که جاوا از خانواده زبان های پر طرفدار C و C++ است، برخی چیزها را از این دو زبان به ارث برده است و برخی چیزها را نیز با بهره گیری از این زبان ها تکمیل تر کرده و ارائه می دهد. در این مقاله قصد ما این است که به بیان پایه های اولیه که یک برنامه نویس به آنها نیاز دارد بپردازیم.

 

کار با متغیرها

اگر با زبان C یا زبان های مشابه آن کار کرده باشید، می دانید که قبل از استفاده از هر نوع متغیری چه از نوع عدد و چه از نوع رشته ، در ابتدا باید به معرفی آن بپردازید؛ به این معنی که اگر بخواهیم از یک متغیر همچون X برای ذخیره ی یک عدد استفاده کنیم باید در یک خط به اجرا کننده ی کد یا «کامپایلر» بگوییم «یک متغیر X از نوع عدد خواهم داشت»! این کار باعث می شود تا در هرکحای کد که کامپایلر به X رسید به عنوان یک عدد با آن برخورد کند!

 

نحوه تعریف متغیر در جاوا همچون زبان C به شکل زیر است:

[type] [name] = [value] ;

 

یعنی در ابتدا نوع متغیر ، سپس نام منحصر به فرد مورد نظر ما و در صورت نیاز به مقدار دهی اولیه گذاشتن یک مساوی و پس از آن مقدار اولیه؛ البته همانند C در پایان هر دستور (عموماً هر خط) باید از «سمی کولن» یا «;» استفاده کنیم تا کامپایلر بفهمد دستور به پایان رسیده است، که اگر از آن استفاده نکنیم کد اجرا نخواهد شد. به علاوه جاوا نسبت به بزرگی یا کوچکی حروف حساساست؛ این بدان معنی است که متغیر با نام A با متغیر دیگری با نام a متفاوتند و دو متغیر مجزا به حساب می آیند.

در جاوانیز همانند همه ی زبان ها برای نام گذاری متغیرها قواعدی وجود دارد که اگر از آنها پیروی نکنیم برنامه اجرا نخواهد شد. نکته اول این است که کاراکترهای مجاز برای نام گذاری عبارتند از حروف انگلیسی بزرگ و کوچک ، کاراکتر زیرخط یا «ـ» و همچنین اعداد از صفر تا نُه. به عنوان نکته دوم باید گفت استفاده از کاراکترهای یاد شده نیز دارای قوانینی هستند؛ برای نام گذاری نباید ابتدا با عدد شروع کرد و کاراکتر اول حتما باید یک حرف یا کاراکتر زیرخط باشد، به مثال های زیر توجه کنید :

 

مثال برای نام گذاری های صحیح :

int student_id;

String _nameOfCustomer1;

float AVERAGE;

 

مثال برای نام گذاری های غیرصحیح :

int 4th_student_id; // استفاده از عدد در ابتدای نام ممنوع است

 

 

انواع متغیرها

برای استفاده از متغیرها در جاوا شما باید بدانید برای هدف خود به چه نوعی نیاز دارید. برای مثال متغیری که برای ذخیره ی نام نیاز است باید یک رشته از کاراکترها باشد یا برای ذخیره معدل یک دانش آموز حتما باید یک متغیر از نوع عدد اعشاری داشته باشیم.

 

برای ذخیره ی متغیرها در زبان جاواچهار نوع اصلی وجود دارد. اعداد صحیح ، اعداد اعشاری ، کاراکتر ها و رشته ها و در نهایت نوع متغیر دودویی یا Boolean که تنها حاوی دونوع مقدار درست یا غلط می تواند باشد!

 

 

اعداد صحیح

 

اولین نوعی که باید بشناسید نوع «اعداد صحیح» یا Integer است! برای ذخیره و استفاده از اعداد صحیح چهار نوع مختلف از متغیرها داریم. تفاوت این چهار نوع در شعاع ذخیره ی آنهاست ، بدین معنی که هر کدام از این نوع ها قادرند تا محدوده ی خاصی از اعداد را ذخیره کنند و به تبع آن مقدار حافظه ای از RAM که بدان نیاز دارند متفاوت است.

 

چهاردسته عبارتند از :

 

محدوده(علامت ^ به معنای توان است)

حافظه مورد نیاز

نام

-2^7 to 2^7 - 1

1 byte

byte

-2^15 to 2^15 - 1

2 bytes

short

-2^31 to 2^31 - 1

4 bytes

int

-2^63 to 2^63 - 1

8 bytes

Long

جدول شماره ۱-انواع اعداد صحیح در جاوا

 

با توجه به جدول شماره ۱ باید بدانید که برای ذخیره اعداد بزرگتر از ۱۲۷ یا «۲ به توان ۷ منهای یک» نباید از نوع byte استفاده کنیم چرا که حتما با خطای سرریز مواجه خواهیم شد.

 

مثال – معرفی متغیر و نام گذاری اعداد صحیح :

int index = 4532269;

byte student_id = 56;

short a = 16, b = 6005; //معرفی دو متغیر از یک نوع در یک دستور

 

 

اعداد اعشاری (حقیقی)

گاه نیاز دارید تا به جز اعداد صحیح ، اعداد اعشاری را نیز ذخیره و استفاده کنید؛ همانند جایی که می خواهید نمرات و معدل یک دانش آموز را ذخیره کنید یا جایی که می خواهید وزن یک نفر را ذخیره کنید. در این مواقع نیاز شما به اعداد شناور یا Float است. این نوع اعداد با توجه به مقدار محدوده ی قابل ذخیره و مقدار حافظه مورد نیاز در RAM به دو دسته تقسیم می شوند:

 

محدوده(نماد علمی)

حافظه مورد نیاز

نام

1.4e–045 to 3.4e+038

4 bytes

float

4.9e–324 to 1.8e+308

8 bytes

double

جدول شماره ۲-انواع اعداد اعشاری در جاوا

 

مثال – معرفی متغیر و نام گذاری اعداد اعشاری :

float average = 14.67F;

double distance = 65329158.3256;

 

همانطور که در مثال اول در متغیر از نوع float دیدید ، برای اینکه به کامپایلر جاوا بگوییم مقدار ما از نوع float است نه double نیاز است تا یک حرف f چه بزرگ و چه کوچک جلوی مقدار عددی بگذاریم، در غیر اینصورت عدد اعشاری double تلقی شده و کامپایلر از شروع برنامه جلوگیری خواهد کرد ؛ دلیل آن هم کاملا روشن است ، چرا که ذخیره عدد double به دلیل محدوده ی بسیار گسترده آن در یک متغیر با نوع float غیر ممکن است.(البته در آینده یاد خواهیم گرفت که این کار را برای جایی که استثناء است انجام دهیم!)

 

کاراکتر ها

مطمئناً اگر با زبان C کار کرده باشید با نوع داده ای کاراکتر آشنا هستید. این نوع داده ای برای ذخیره ی یک کاراکتر مناسب است و مقدار حافظه ی مورد نیاز این نوع داده ای ۲ بایت (2b) می باشد. کلمه کلیدی نام این نوع «char» است و کاراکترها را با علامت ' ' مشخص می کنیم.

مثال-معرفی متغیر و نام گذاری کاراکتر ها:

char character_1 = 'A';

char percent = '%';

 

اما مطمئنا برای رفع نیاز ما جهت ذخیره ی مقادیری همچون نام یک شخص یا یک کلمه نمی توان از یک کاراکتر استفاده کرد. در این مورد یک کلاس پیشرفته وجود دارد که از انواع پایه ای متغیرها نیست. اگر با کلمه کلاس آشنا نیستید نگران نباشید ، چون فعلا با این نام کاری نداریم و در آینده به تفصیل آن خواهیم پرداخت. یک نوع پیشرفته یا یک کلاس پیشرفته که قادر است چندین کاراکتر را پشت سرهم برای ما حفظ کند می تواند بسیار کار آمد باشد. این کلاس را از این پس با نام String است و کار ما از اکنون با این نوع متغیر دوست داشتنی شروع می شود.

مثال:

String my_name = “Mohsen”;

String date;

date = “02-25-2014”;

 

در مثال فوق ابتدا یک متغیر از نوع رشته یا String ساخته شد و مقدار «Mohsen» در آن ذخیره شد. از علامت نقل قول( “ ” ) برای مشخص کردن رشته استفاده کردیم!

 

 

متغیرهای دودویی

گاهی نیاز ما برای ذخیره ی تنها یک مقدار دودویی مثل «بلی یا خیر» یا «درست یا غلط» است. برای مثال می خواهیم وضعیت تاهل یک کارمند را ذخیره کنیم ، مطمئنا استفاده از رشته ، کاراکتر و حتی عدد زیاد معقول به نظر نمی آید چرا که با توجه به استفاده ی کم ما مقداری حافظه بی استفاده خواهد ماند. در این موقع استفاده از یک متغیر دودویی یا Boolean بسیار معقول تر است. بگذارید با یک مثال قضیه را روشن تر کنیم!(کلمه کلیدی متغیر دودویی «boolean» است)

 

مثال:

boolean married = false; //وضعیت تاهل که مقدار آن «غلط»داده شده است که یعنی مجرد!

boolean connected = true; //وضعیت اتصال که به صورت«صحیح» مقداردهی شده است!

 

 

جمع بندی :

به طور کلی به شما از این انواع داده ای بسیار استفاده خواهید کرد اما گاهی نیاز است که این نوع ها را کمی بسط و گسترش دهید که اصل و پایه ی شئ گرایی بوده و باعث ایجاد کلاس ها می شود. متغیر رشته یا String حاصل این گسترش انواع پایه ایست! اگر خوب مطالب فوق را فرابگیرید کار با کلاس ها را تجربه خواهیم کرد که یکی از شیرین ترین مباحث برنامه نویسی شئ گرا در جاواست.

انشالله در مقاله ی بعد وارد دنیای برنامه نویسی واقعی در جاوا خواهیم شد!

پس بــا مــا همــراه باشیـــــد!

دسته بندی: 

دیدگاه‌ها

به به آقای بهمن پور بالاخره بعد از مدت ها مقاله هاتون استارت خورد حالا اگه با سری آموزش هات برم جلو میتونم مثل خودت استاد جاوا بشم؟

سلام مهندس
ساعتی چند میگیرید بیاییم سر کلاس استفاده نماییم؟

حاج مصطفی خب مهندس زحمت کشیده رایگان تو سایت کلاس گذاشته دیگه حالا چه اصراری داری پول بدی؟ تو همین مقالاتو دنبال کن ایشالا جاواکار میشی..

آقا محمد عزیز حالا خون خودتو کثیف نکن!

چرا خون راه میندازین ، عب نداره من برای شما کلاس میذارم ولی میدونم شماها کلاس بیا نیستین ;)

بچه ها لطفا یه کم آبرو داری بفرمایین!!!

چشم شما اراده بکن من در خدمتم جاوا هم یادتون میدم!!!

 

موفق باشید.

سلام به همگی
آقا ما همش یه هفته اینجا نبودیما ببین چه خبر شده؟ 
پسر مطلب ما رو بیست نفر به زور میخونن حالا آقای بهمن پور مثل اینکه واقعا استاده ها که بازدیدهاش ترکونده
به هرحال من به آقای بهمن پور تبریک میگم موفق باشید

...

ای بابا
لطف دارید...

افزودن دیدگاه جدید

عضویت درخبرنامه

با عضویت در خبرنامه شما از بروزرسانی محصولات ، خدمات ، اخبار و غیره مطلع خواهید شد

جدیدترین مطالب

3 ماه 2 روز قبل

وقتیکه گوگل در فوریه ی سال گذشته پروژه ی AMP یا صفحات موبایلی پرشتاب رو کلید زد، سر و صدای وب مسترها بلند شد که آیا به این...